Rogate mikrofantazje :)

[ParaLodz 128]

Od dawna mamy taką fantazje :

 

Pędziliśmy autostradą późnym wieczorem, ja za kierownicą naszego SUV-a, a moja żona, obok mnie w krótkiej sukience, która ledwo zakrywała jej uda. Adrenalina buzowała – wskazówka prędkościomierza dawno przekroczyła 160 km/h. Lubiliśmy to uczucie ryzyka, ten dreszcz prędkości.

Nagle w lusterku wstecznym błysnęły niebieskie światła. Syrena zawyła krótko, rozkazująco. Zjechałem na pobocze, serce waliło mi jak młot.

Z radiowozu wysiadł wysoki, barczysty policjant w mundurze. Latarka oświetliła naszą twarz.

– Dobry wieczór. Przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h. Prawo jazdy i dowód rejestracyjny – powiedział twardym głosem, ale jego wzrok od razu powędrował na żonę. Zauważyłem, jak przygląda się jej dekoltowi i nagim nogom.

Wręczyłem dokumenty. On sprawdził, potem spojrzał na mnie z uśmieszkiem.

– Mandat będzie słony. 2500 zł i 15 punktów. Albo… możemy się dogadać.

Małżonka spojrzała na mnie pytająco, ale w jej oczach już błysnęło coś figlarnego.

– Jakiego rodzaju dogadanie? – zapytałem cicho.

Policjant nachylił się do okna, jego głos stał się niższy, bardziej intymny.

– Pani żona jest bardzo atrakcyjna. Jeśli pozwoli mi się nią… zająć na kilka minut, z tyłu radiowozu, to zapomnimy o mandacie.

Aga ugryzła wargę, spojrzała na mnie z tym charakterystycznym błyskiem. Skinąłem głową prawie niedostrzegalnie.

– Zgoda – powiedziała cicho, otwierając drzwi.

Policjant uśmiechnął się szeroko. Zaprowadził ją do tyłu swojego radiowozu, drzwi się zamknęły. Ja zostałem w aucie, patrząc w lusterka.

Przez przyciemnione szyby widziałem tylko cienie – jak Aga klęka, jak jego ręce wędrują po jej ciele, jak jej głowa porusza się rytmicznie. Słyszałem stłumione jęki, jego ciężki oddech. Trwało to może dziesięć minut, ale wydawało się wiecznością.

W końcu wyszła – policzko zarumienione, usta opuchnięte, sukienka lekko pognieciona. Policjant poprawiał pas, podszedł do mnie.

– Miłej dalszej jazdy. I zwolnijcie trochę – mrugnął okiem, oddał dokumenty i odjechał.

Aga wsiadła z powrotem, spojrzała na mnie z tym diabelskim uśmiechem.

– Mandat darowany. Warto było, prawda?

Ruszyliśmy dalej, a ja znowu docisnąłem gaz. Tym razem z jeszcze większą przyjemnością.

[timme 89]

Musisz Jej bardzo ufać. Brzytwa w rękach Wiedźmy w takiej sytuacji może mieć nieodwracalne konsekwencje